150357788ok-165002_l

De helft van de wereldbevolking woont in de stad en het aantal stadsbewoners zal in de toekomst toenemen tot bijna 70 procent in 2050. Het is dan ook niet verwonderlijk dat wetenschappelijk onderzoek steeds vaker focust op wat wonen in een stad met een mens doet. Dergelijke onderzoeken brengen zelden goed nieuws: de gemiddelde West-Europese stadsbewoner leeft korter en heeft anderhalf keer vaker hartfalen en astma dan iemand op het platteland. Ook met zijn geestelijke gezondheid is het pover gesteld: stadsmensen leiden vaker aan schizofrenie, psychoses, angststoornissen en stress.

Een belangrijke nuance wordt vaak niet gemaakt: wonen in de stad is op zich niet schadelijk voor je gezondheid, het gaat erom in wat voor stad je woont. Hoe gaat de stad om met groen, met openbare ruimte, met mobiliteit?

De universiteit van Amsterdam vergeleek de medische gegevens van 350.000 Nederlanders met de hoeveelheid groen in hun leefomgeving. Wat bleek? Van de 24 onderzochte ziektebeelden kwamen er 15 minder vaak voor in buurten met meer parken en bossen. Het onderzoek liet vooral bij geestelijke aandoeningen een aanwijsbaar verband zien. Hoe meer groen, hoe kleiner het risico om gevangene te worden van antidepressiva. Ander opvallend resultaat: als je het stedelijke groen in rekening brengt, verdwijnen de gezondheidsverschillen tussen stad en platteland.

Dat is niet verwonderlijk: parken en bossen geven de stadsmens de mogelijkheid om te joggen, te fietsen, te spelen en anderen te ontmoeten. Experimenten waarbij men aan stress lijdende mensen in contact bracht met de natuur, wijzen uit dat parken bloeddruk, stress en prikkelbaarheid verlagen, en afweer en concentratievermogen verbeteren.

Welke resultaten zouden een gelijkaardig onderzoek in Brussel opleveren? In vergelijking met andere grootsteden is het Brusselse Gewest heel groen (50 % van de oppervlakte). Maar het groen is erg ongelijk verdeeld. Veel groen in de bovenstad, weinig in de benedenstad. Vooral in de kanaalzone wonen de mensen dicht op elkaar, met amper groen als rustpunt in al die drukte.

Hoog tijd dat er werk gemaakt wordt van de aanleg van de lang beloofde parken bij Tour en Taxis en de Ninoofsepoort. De plannen liggen al jaren klaar, maar de eerste boom moet nog geplant worden. De nood is hoog, maar het blijft wachten op de Brusselse variant van Park Spoor Noord (Antwerpen).

Ondanks al die onheilspellende berichten over wonen in de stad neemt de Brusselse bevolking toe. De voordelen blijken het dan toch te halen op de nadelen. Sta me toe een onderwerp te suggereren voor een nieuw onderzoek: ‘de effecten van meer dan twee uur file rijden per dag op de geestelijke gezondheid van plattelandsbewoners die elke dag naar hun werk pendelen in de stad’. Ik ben benieuwd.