Rokjes in Brussel

Gisteren droeg ik een rok. Zoals elke dag. Het werd een kort jurkje met hartjes. Niet deftig genoeg om aan te doen op het werk. Ik liep rond in mijn multiculturele wijk aan het kanaal en niemand riep me iets toe. Dat gebeurt ook in Brussel.

Ik pols de laatste tijd vaak bij vriendinnen hoe zij het ervaren, vrouw zijn in de straten van Brussel. De reacties lopen sterk uiteen: sommige vinden dat ze weinig lastig gevallen worden, voor andere is het een dagelijkse strijd. Er ontstaan verhitte discussies. Over één ding zijn we het eens:  “t’es charmante” is van een heel andere orde dan “salope”. En ook: woorden kan je negeren, van achtervolgingen of aanrakingen sta je te trillen op je benen. In de hele mediadiscussie worden al die zaken op één hoop gegooid, wat haar verzwakt.

Mijn moeder belt en heeft de documentaire gezien. Zoals bij zoveel Vlamingen leidden de beelden tot een nieuwe injectie Brusselvrees. Ik probeer nuance: “ja mama, de documentaire is helemaal waar, maar zo ervaar ik mijn stad niet. Zo’n gedrag is volstrekt ontoelaatbaar, het is verschrikkelijk dat het gebeurt, maar ik vind het hier fijn en neem ‘s avonds alleen de metro”.  Zucht.

Vrouwen worden niet elke dag lastig gevallen in Brussel. Juister is: vrouwen worden regelmatig lastig gevallen in sommige wijken van Brussel. In de Europese wijk waar ik werk, kijkt iedereen naar de grond en speelt de intimidatie zich binnen af, in de kantoortorens. Daar gaat het gepaard met machtsmisbruik. Bij de kerels in de straat is het uit machteloosheid.

Celia Ledoux vat het perfect samen in haar opiniestuk in De Morgen. Ze woont in de groene rand van het Gewest en schrijft: “Er is geen onoverbrugbaar cultureel water. Wie er Maghrebijns of Afrikaans uitziet in mijn Brusselse buitenwijkje heeft geen andere afkomst of generatie, wel geld, gezonde woonplaats, diploma’s, merkkleren: dat wist elk vooroordeel uit. Hun kinderen hebben speelpleinen, de politie controleert hen geen tienmaal daags. Als bij toverslag vallen zij niemand lastig.”

De documentaire Femme de la rue heeft heel wat losgeweekt, vooral bij politici. Er worden boetes voorgesteld, en workshops op school (alsof die gasten niet beseffen dat hun gedrag irritant is en plots tot inzicht zullen komen als een leerkracht hen vertelt dat het stout is).  Boetes uitdelen is bijna altijd arbitrair want zeer moeilijk te bewijzen. In België wordt slechts een verkrachting op 100 bestraft, meestal wegens gebrek aan bewijs.

Lokagentes tegen verbaal geweld in de Anneessenswijk? Dan ook in de Vlaamse cafés, waar de vrouwelijke kandidates voor de verkiezingen de volgende weken weer heel wat varianten op ‘ik stem op u als ik uw borsten mag zien’ te horen zullen krijgen. Maar dat is ‘om te lachen’, toch?

Wat moet er dan wel gebeuren? Ook al ervaart niet iedereen het op dezelfde manier, het is een reëel probleem dat veel vrouwen in Brussel tot wanhoop drijft. Op korte termijn denk ik dat we een meer zichtbare politie nodig hebben, te voet of op de fiets. Aanwezig op straat, zodat wie zich bedreigd voelt snel een aanspreekpunt vindt en wie asociaal gedrag voelt opborrelen, het snel weer inslikt.

Op lange termijn is er maar één oplossing mogelijk: als je de uitzichtloosheid van die gasten niet aanpakt, zullen ze rondhangen, zich vervelen, irriteren. De wijken waar vrouwen lastig gevallen worden zijn niet toevallig diegene waar de kinderarmoede en jeugdwerkeloosheid het hoogst is, waar het aantal schoolverlaters zonder diploma nog steeds stijgt.

Wijken die rolmodellen missen, omdat iedereen die het zich kan permitteren, verhuist. Dus ja, investeren in degelijk onderwijs, fatsoenlijke sportinfrastructuur, betere begeleiding naar werk zijn absoluut noodzakelijk. Zodat die gasten een goed lief kunnen vinden. Velen zullen dit afdoen als softe linkse pamperpolitiek, maar ze allemaal oppakken en opsluiten is – naast inhumaan en disproportioneel – praktisch echt onmogelijk.

← Previous post

Next post →

11 Comments

  1. simon

    In de laatste alinea worden spijkers met koppen geslagen. Ik ben geen vrouw en kan dus geen zinnige uitspraak doen over de frequentie waarmee deze ongepastheden voorvallen. Ik hoor echter, zeker sinds deze reportage, dat niet iedereen dezelfde mening toebedeeld is. Gelukkig zijn er wel nog vrouwen die zich niet klein laten krijgen door vervelende commentaren en bij zonneschijn hun benen ook laten meegenieten van de gezellige warmte van de zon. Helaas werden deze vrouwen schromelijk over het hoofd gezien toen femme de la rue gedraaid werd. Hopelijk zien onze journalisten tijdig in dat het omgekeerde bereikt wordt wanneer enkel eenzijdige, negatieve berichten/reportages over Bxl verspreid/gedraaid worden. Meer Walen en Vlamingen die de stap overwegen om in de hoofdstad te komen wonen zullen omkeren, waardoor er nog meer plaats zal zijn voor irritante individuen om onze gerokte evenknie lastig te vallen…

  2. anthonyboussy

    dus omdat het om \’sommige\’ wijken draait is het ok? Dat ze hun godsdienst opdringen en ons land ombouwen tot daar aan toe, maar dat ze roepen naar \’onze vrouwen\’. Nee danku. A bridge too far.

    • Liesbet

      Ik weet niet of u het zelf door hebt, maar als vrouw voel ik mij beledigd door wat u zegt. Ik kan mezelf wel verdedigen, en ik ben van mezelf, danku. Het lijkt alsof u qua mentaliteit niet zó hard verschilt van de mensen waar u zich zo aan ergert.

  3. ikganietakkoord

    Je doet niemand een plezier door deze nuances te schetsen. De meesten onder ons weten ook wel dat er leukere wijken zijn in Brussel. Misschien heb jij het geluk in Montgomery, Meiser of weet ik veel waar te kunnen wonen, maar de documentaire ging niet over de wijk waar jij woont. Ik heb zelf ook hogere studies in Anderlecht gevolgd en als 18-jarige heb ik de wandelingen van het Zuidstation naar de klaslokalen als heel akelig ervaren doordat ik regelmatig achtervolgd of nageroepen werd. Ook al ben je straatarm, kreupel of werkloos, er is geen reden waarom je als man vreemde vrouwen zou achtervolgen en uitmaken voor hoer. Je mag dit soort daden niet bagatelliseren door ze te wijten aan \’machteloosheid\’.
    Het onderwijssysteem in België is tiptop in orde en houdt zijn deuren ook open voor allochtonen. Het is aan hen zelf om er een succes van te maken en aan de oudere allochtone generatie om hen daarin aan te moedigen. Ambitieuze mensen met een andere oorsprong krijgen alle kansen op de Belgische arbeidsmarkt.
    Trouwens, ik weet niet of je de volledige reportage gezien hebt, maar de meest vrouwonvriendelijke uitlatingen werden gedaan door mannen die decennia geleden de schoolbanken hebben verlaten. Ik denk niet dat een openbaar zwembad of een dikke job ervoor zal zorgen dat deze mannen een groter respect voor vrouwen krijgen.

    • apersoons

      Hey Katrien,

      Ik woon in de Kaaien- of Chicagowijk. Het was zeker niet mijn bedoeling te bagatelliseren, enkel om niet te veralgemenen. Ik weet echt wel hoe onaangenaam het kan zijn. En ik wil het zeker ook niet goedpraten, ik probeer gewoon te kijken hoe het in de toekomst efficient aangepakt kan worden.
      Ans

    • Blote benen front

      Als Brusselaar en liefhebber van blote benen lijkt me dat een juiste reactie. Natuurlijk is het niet correct om alle allochtonen maar op één grote hoop te gooien, maar als je al begint met de verantwoordelijkheid alweer bij de maatschappij te leggen en het gebrek aan kansen en de gebruikelijke litanie…
      Het gaat louter om respect en een basis aan omgangsmanieren. Daar lijkt me toch een opvoedingsprobleem bij te horen. Moeder is een heilige, zussen worden streng in de gaten gehouden als zedenpolitie en alle vrouwen die het aandurven wat te assertief (en godbetert misschien zelfs met blote benen) rond te wandelen zijn hoeren… Sorry hoor, of je nu een job hebt of niet, dat is gewoon een walgelijke houding. Wat ook de oorzaken zijn, het is ontoelaatbaar en de persoon in kwestie verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag.
      Het lijkt me net positief dat dergelijke houding wordt op de korrel genomen en dat daartegen een maatschappelijke reactie komt. Dat niet alles kommer en kwel is, dat weten we ook wel, het leven bestaat nu eenmaal uit grijswaarden.
      Door de verantwoordelijkheid onmiddellijk te verleggen naar de maatschappij fnuik je het debat alweer en belet je dat er een soort van loutering en aanpak kan komen (een was, een plas en alles blijft zoals het was weet je wel).
      Dus alstublieft, doe ons Brusselaars een plezier en laat de mensen even verontwaardigd zijn. Dat politici ondertussen ervoor moeten zorgen dat mensen jobs hebben en een balletje moeten kunnen trappen enz. dat is niet meer dan een evidentie, maar daar hebben de kortgerokte maskes en blote-benen liefhebbers op korte termijn niets aan.

      • apersoons

        Ik vind het net zeer goed dat er een maatschappelijk debat is losgebarsten. Dat was nodig, want het is idd ontoelaatbaar gedrag. De oorzaken zijn divers (opvoeding hoort daar zeker bij), de oplossingen ook.

  4. Dat standpunt van hedendaagse vrouwen is helemaal juist. Maar pas enkele tientallen jaren geleden hielden onze moeders ook hun meisjes kort. En mochten ze zich niet vertonen. Op het bankje zitten en niet met de eerste de beste optrekken ( …dansen ) Wat zouden de buren er van denken ( er over spreken ). Laat ons van stropers, opzichters maken. …

  5. Mooi zo. Op school in Hove, Antwerpen en op unief in Leuven kwam ik meer machogedrag en seksisme tegen dan vandaag op mijn werk in Brussel of thuis in Schaarbeek. Alleen komt dat gedrag meer in besloten kring voor en wordt het sneller aanvaard. Kan iemand – naast de rokjesinbrussel – ook dat probleem aanpakken?

  6. Alex Van hamme

    De islamitische opvoeding van deze personen heeft er uiteraard weer helemaal niets mee te maken. Dat voorbeeld van die lokagentes in Vlaamse Cafés is compleet van de pot gerukt. Als je dan toch een vergelijking wilt maken zou je moeten zeggen: Lokagentes tegen verbaal geweld in de Amneesenswijk? Dan ook in de wijken waar vroom geklede moslima\’s dag in dag uit door autochtone mannen tussen 15 en 65 worden lastig gevallen, waar de sluier van hun hoofd wordt gerukt en waar ze betast, bespuwd en uitgescholden worden. Veel geluk met het zoeken van zo een buurt in Brussel. En vroom geklede moslima\’s worden wel degelijk anders lastig gevallen dan westers geklede vrouwen. Bij hen spelen ze plots zedenpolitie, zo van: Waarom loop je nog zo laat op straat? Waarom moet jij werken, werkt je man dan niet? (Allemaal vragen die vanuit een islamitisch bekrompen standpunt worden gesteld en niet vanwege frustratie, machteloosheid of uitzichtloosheid). Kijk maar wat er gebeurt als ze denken dat een vrome moslima onheus wordt behandeld door de politie (Stéphanie Djato): Stenen en molotovcocktails naar het politiekantoor smijten.(Als één van hun moslimbroeders wordt ingerekend door de polite is het trouwens bijna altijd prijs) Het gedrag van dit krapuul is gewoon een regelrechte aanslag op onze manier van leven. Vraag trouwens maar eens aan prostituees in Brussel wie de lastigste, vervelendste klanten zijn, ze zullen allemaal zeggen: Moslim mannen, want die hebben geen greintje respect voor ons en behandelen ons als vuil…

  7. apersoons

    Lokagentes: ging me meer over welk gedrag dan precies een boete opleverd. \”Tu es belle\” niet, \”Salope\” wel? Niet zo evident. Voor de rest generaliseer je wel bijzonder hard. \’t is een beetje zoals sommige Vlamingen over Franstaligen denken (= namelijk dat ze per definitie corrupt en lui zijn). Wat voor mensen die in Brussels wonen een tamelijk van de pot gerukte gedachte is, aangezien we dagelijks in contact komen met Franstalige vrienden, collega\’s, buren betreft die alles behalve lui en corrupt zijn. Dezelfde logica geldt voor Marrokaanse jongens (ik veronderstel dat je die bedoelt als je het over \’moslims\’ hebt). Ja, er zijn die vrouwen lastig vallen en ruitjes inslaan en dat kunnen we niet toleren. Nee, dat doen ze echt niet allemaal.

Leave a Reply