Olievlek

Brussel is een olievlek. Dat was het uitgangspunt van Terzake maandagavond. Vroeger was die olievlek Franstalig, vandaag vooral jong en gekleurd.
Brussel als kolkende, onbeheersbare massa die uitdijt en Vlaanderen overspoelt. Onbestuurbaar en extreem schadelijk, dat spreekt. Vuil, onveilig en vol ‘zwartjes’. Iedereen loopt er weg. Die vluchtelingen komen dan in Beersel of Liedekerke terecht. “Wat voor soort mensen zijn dat dan?” vroeg de journalist.  Rijkelui, maar ook de lagere sociale klassen. Vooral vreemd volk.  Dat spreekt geen Nederlands en verdringt de inheemse bevolking.  Ces gens-là.
Het wordt steeds moeilijker om stil te blijven zitten als er op de Vlaamse TV over Brussel gedebatteerd wordt.  Je kijkt, gromt, vloekt en gooit ten slotte kwaad met het tv-dekentje naar het scherm.
Je wil rechtstaan en roepen dat steden de toekomst zijn (in 2050 woont 75 procent van de wereldbevolking in een stad). Dat elke wereldstad groeit. Dat mensen bewegen en migreren, al eeuwen lang. Dat de stad per definitie een geliefde aantrekkingspool is voor allerhande gelukzoekers, creatievelingen, studenten, verloren zielen, arme luizen, rijke bourgeois.  Dat we zonder onze steden een veel minder opwindend arsenaal aan boeken, schilderijen en liedjes zouden hebben. Dat mensen kinderen maken en plots liever in het groen willen wonen. Dat ze misschien veel liever hier in Brussel zouden blijven als het mogelijk was hier een betaalbaar huis met tuin te vinden. Dat wij geen olievlek zijn, maar een dichtbevolkte stad met een heel jonge bevolking die iets van het  leven probeert te maken. Dat als men het woord ‘olievlek’ zou gebruiken in de zin ‘de Joden/moslims deinen als een olievlek uit over Antwerpen’, het terecht verontwaardigde klachten zou regenen.
Er werd in het ganse Terzake-debat een interessante vraag gesteld: groeit er zoiets als een Brusselse gemeenschap? De vraag raakte ondergesneeuwd onder het gekakel van Ben Weyts en Etienne Schouppe. Wel, er groeit zeker iets als een Brusselse gemeenschap. Steeds meer Brusselaars zijn dat buitensporige gehak op onze stad kotsbeu. Brussels Minister Guy Vanhengel heeft een andere partijkleur dan ik, maar maandagavond heb ik echt “go Guy, kick their ass’ geroepen.  Niets beter voor het samenhorigheidsgevoel dan een aanval van buitenaf.
Brussel is niet perfect. Deze stad fascineert en enerveert. There is a crack in everything. That’s how the light gets in. Maar Brussel is niet de hel op aarde die sommige Vlamingen er graag van maken. Misschien stroomt er met de olievlek ook iets positiefs binnen in de Rand: meer openheid, creativiteit, minder angst. Misschien valt er van Brussel zelfs nog iets te leren. Van ons talent om samen te leven: we hebben geen gemeenschappelijk verleden nodig om aan een gemeenschappelijke toekomst te werken. Deze stad is niemands vijand. Loopgraven rond Brussel hebben geen zin. Deze stad is hoe de wereld er morgen uit zal zien. Geen olievlek, maar een regenboog.

← Previous post

Next post →

5 Comments

  1. Hey Ans, helemaal akkoord dat Brussel ab-so-luut niet de hel op aarde is, maar maak van \’de Rand\’ ook aub geen kleinzielig, angstig stukje Vlaanderen waar de mensen Brussel en bij uitbreiding alle Franstaligen haten. Want dat is ook niet helemaal correct… In Vilvoorde bv. is het talent om samen te wonen anders ook best aanwezig, denk dat mijn wijk zeker even multicultureel is als de Kaaienwijk! Ook in de Rand wonen mensen die open, creatief en Brussel-minded zijn he! 🙂 Maar no offense hoor, wilde dat gewoon even kwijt

    • apersoons

      Dag Marjan,

      Daar heb je helemaal gelijk in en dat weet ik ook wel. Wou zeker niet veralgemenen, want dan doe ik net hetzelfde met de Rand als wat vaak met Brussel gebeurt, namelijk in clichés spreken. Wou alleen beetje tegengas geven. Groeten

  2. Christl

    Vanuit een ander stukje Rand : Helemaal akkoord met beide dames hierboven.

  3. Schoon: we hebben geen gemeenschappelijk verleden nodig om aan een gemeenschappelijke toekomst te werken.

  4. Ans, ik ben het 100 % met jou eens. Jij verwoordt precies wat ik dacht bij het zien van een deel van die uitzending die mij behoorlijk enerveerde. Gelukkig maar dat wij niet de enigen zijn !

Leave a Reply