Kerstbomen en poesjes

Image

Er zijn weinig dingen die mensen meer beroeren dan dieren en bomen.  Syrië, Ford, Dexia, Sandy:  we lezen erover en vinden het erg, maar het brengt weinig collectieve verontwaardiging teweeg.  Maar oh wee wie een boom durft omhakken of een poesje de lucht in gooien: hij of zij wordt het mikpunt van facebookgroepen, petities en een niet aflatende stroom haatmail. Met als laatste voorbeeld: de Kerstboom op de Grote Markt die vervangen wordt door een modern lichtkunstwerk.
Het Brusselse Stadsbestuur staat ongetwijfeld met grote ogen te kijken naar de hetze die rond de Kerstboom is ontstaan. Het Antwerpse Stadsbestuur zal in de toekomst twee keer nadenken als er nog eens een artiest wil filmen op ’t Schoon Verdiep. Voor ik van hardvochtigheid beschuldigd word: ik geef ook om dieren en bomen en kijk helemaal niet neer op dergelijk protest. Het is de intensiteit van de woede die me angst aanjaagt en de manier waarop dergelijke incidenten aangegrepen worden om verdeeldheid aan te wakkeren.
Bij Jan Fabre werd het vertaald tot een oproep om hem en bij uitbreiding alle artiesten geen subsidies meer toe te kennen.  Het ‘gewone volk’ tegen dat ‘elitaire kunstenaarswereldje’. Het eindigde met een aanval in het Park Spoor Noord waarbij een joggende Fabre in elkaar werd geslagen.
De modernisering van de Brusselse kerstboom is dan weer een gedroomd excuus voor een potje moslim-hakken, ook al heeft het werkelijk niets te maken met enige islamdruk. Iedereen heeft het volste recht de elektrische boom mooi of lelijk te vinden, er kan gedebatteerd worden over de voor- en nadelen van Winterpret, maar deze discussie aangrijpen om er een religieus conflict van te maken, is niet alleen intellectueel oneerlijk, het zet mensen nodeloos tegen elkaar op.
In Brussel wonen honderden verschillende origines en godsdiensten samen op een beperkt aantal m². Dat verloopt niet zonder strubbelingen, maar grote conflicten blijven uit. Dagelijks proberen duizenden Brusselaars en hun buren er simpelweg het beste van te maken en samen te leven. Het niet eenvoudig, maar het lukt. Het laatste wat we kunnen gebruiken zijn politici die olie op het vuur gooien omwille van wat media-aandacht.  Brussel heeft blussers nodig, geen stokers.

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Ik haat het dat boompjes gekapt worden om onze \”gezelligheid\” te verbeteren. Een kunstwerkje kan het even goed doen. Moeten we uiteindelijk niet zelf zorgen voor de gezelligheid? Moét het echt een religieus symboolken zijn die in het midden van het mooiste marktplein ter wereld voor de uitermate hypocriete geloofwaardige gezelligheid zorgt? Dat hoeft niet ;
    \”Kerstmis\” en de oplichtende boom komen trouwens van het \”heidense\” feest van de winterse zonnewending… Onze voorouders staken toen bomen in brand om de zon terug te laten komen… Symbolisch. Zich tot hun \’goden\’ wendend.
    Laat ons misschien stoppen met al die onzin en proberen de haat en respectloosheid uit onze wereld te helpen.
    En laat de boompjes staan waar ze zelf willen groeien!
    Dikke beis aan iedereen!
    Luc

  2. Zoals je zegt in de post, je kan er voor of tegen zijn maar uiteindelijk maakt het bijna niks uit. Voor mij mogen ze ook gewoon niets op de Grote Markt zetten maar dat zie ik ook nog niet meteen gebeuren.

Leave a Reply