Speech 11 juli: Zonder Brussel geen Rio, zonder Brussel geen Vlaanderen

anspersoons11juli
Mijnheer de Voorzitter,
Dames en heren in al uw titels en kwalificaties,
Hartelijk welkom in ons prachtige Brusselse stadhuis. Het is voor mij een ware eer en genoegen u te mogen ontvangen.
We hebben hier door de eeuwen heen al veel belangrijke gasten over de vloer gehad, en dat zal in de toekomst zeker niet veranderen. Binnenkort krijgen we hopelijk de Rode Duivels op bezoek. Als ze zich kwalificeren voor Rio – en daar twijfel ik niet aan – komen ze van op het balkon de supporters op de Grote Markt groeten.
We mogen ons in dat geval aan een juichende massa voetbalfans verwachten, want de Rode Duivels zijn een ware hype geworden. Het is vooral kapitein Vincent Kompany die de sfeer ongekende hoogtes in jaagt.
Iedereen wil tegenwoordig een stukje van Vince. Journalisten, politici, fans. Vroeger was hij een ‘allochtoon’, vandaag is hij een ‘held’. Redder van vaderland en voetbal. Voor mij is Vincent Kompany in de eerste plaats een echte Brusselaar. Een product van één van de belangrijkste verwezenlijken die Vlaanderen in Brussel realiseert: het Nederlandstalig onderwijs. Net zoals Romelu Lukaku, die andere bekende voetballer en Brusselse ket.
Als ik Kompany na een wedstrijd de horde journalisten te woord hoor staan – moeiteloos switchend tussen Frans, Nederlands en Engels – dan ben ik trots op mijn stad. Heel trots. In ons nationaal elftal zijn de Brusselaars het cement van de ploeg. Omdat ze bruggen bouwen tussen de Vlaamse en Waalse jongens, met iedereen praten, vertalen waar nodig, en er zo voor zorgen dat de ploeg één blok vormt op het veld.
Zonder Brussel geen Rio, daar ben ik van overtuigd.
Vincent en Romulu zijn ‘typische jongens van hier’. Hun ouders zijn niet in België geboren, net dat maakt ze in Brussel ‘typisch van hier’. Ze zijn ‘typisch van hier’ en tegelijk heel anders. Vincent heeft leren voetballen op de pleinen van de Noordwijk. Net zoals velen voor hem en velen na hem. Vincent verdient miljoenen, maar de meeste gasten die met hem op straat speelden, hebben vandaag niet eens werk.
Waarom hij wel en anderen niet? Ja, Kompany is een uitzonderlijk talent. Buiten categorie. Maar misschien hadden die andere jongens en meisjes vandaag ook een interessante job gehad – geen topvoetballer, maar leerkracht, verpleger, loodgieter – als we net iets harder in hen hadden geloofd.
Er balanceren hier in Brussel veel jongeren op een dunne koord, het kan de ene of de andere kant uit, kop of munt. Het gaat over juiste of foute beslissingen tijdens een fractie van een seconde. Voor altijd ‘allochtoon’ of misschien ooit ‘een held’. Vaak heeft het weinig met talent te maken, maar veel met toeval en een dosis geluk: een juf die erin gelooft, een jeugdwerker die blijft motiveren, een voetbaltrainer die discipline eist op training en vertrouwen geeft net voor de match.
In Vlaanderen gaan regelmatig stemmen op die zich afvragen of het nog wel nodig is in Brussel te investeren. Dan heeft men het over ‘dweilen met de kraan open’, over baronieën, bevoegdheidsconflicten. Het gaan meestal niet over de trots die onze jonge gasten voelen als ze eindelijk hun diploma halen.
De hoofdstad van Vlaanderen zit vol jeugd, en daarmee ook vol potentieel. Dat is geen probleem, maar een kans. Als we een even hoge concentratie bejaarden zouden hebben als de gemiddelde Vlaamse kustgemeente, ja dan zou ik me werkelijk serieuze zorgen maken. Vandaag zie ik in Brussel vooral veel mogelijkheden.
Om in economische termen te spreken: zo’n type als Vincent Kompany is het beste exportproduct dat Vlaanderen zich kan wensen. Vreemde roots. Brusselaar. Dus eerder een toekomstvisie van Vlaanderen. Nederlandstalig’ als één van de laagjes binnen een meervoudige identiteit. Elke investeerder, elk internationaal bedrijf staat te springen om dergelijk profiel binnen te halen: kracht en overgave, brein en bravoure, maar bovenal meertalig, op en top stedelijk en multicultureel.
Daarmee ga je naar Rio, daarmee kan je de wereld aan. En daarvan hebben wij er in Brussel  potentieel duizenden rondlopen.
Het is aan u, aan ons allemaal, om te beslissen of we dit potentieel laten lopen of ontwikkelen. Scholen hebben we nodig, parken, sportinfrastructuur. Het zal er nooit zuiver Vlaams aan toegaan, niet op de speelplaats en niet op het voetbalveld. Hier spreekt men Nederlands. En Frans. En Arabisch. En Turks. En vervolgens wordt men manager bij Audi, creatief brein van Saachi, voorzitster van BX Brussels, …
Hoe ging dat weer in vacaturetermen: met open geest kunnen werken in een multiculturele omgeving. Daar organiseren ze bij de Europese Commissie dure personeelsopleidingen voor.
Er is reden tot juichen in Brussel. Wij hebben immers de jeugd. En als Vlaanderen wil meedraaien in een geglobaliseerde economie waarin grootsteden – en de competitie tussen die steden – een steeds belangrijkere rol spelen, dan heeft ze er alle belang bij die jongeren bij het nekvel te grijpen en te investeren in het talent dat hier voor het rapen ligt, op de pleinen en straten van de Noordwijk, Anneessens en Bockstael.
Want laat er geen twijfel over bestaan: vandaag gebeurt dat nog te weinig. Succesverhalen zijn de uitzondering, niet de regel. We hebben in het verleden ongetwijfeld veel potentieel talent links laten liggen. We bereiken veel ketten via onze uitstekende scholen, maar Vlaanderen heeft de afgelopen jaren te weinig geïnvesteerd in sportinfrastructuur in Brussel.
Gelukkig zal het Brussels Gewest dankzij de zesde staatshervorming nu ook zelf sportfinfrastuctuur mogen bouwen. Dat is broodnodig: in de rand rond Brussel staan prachtige sportcomplexen, maar hier zit elke zaal op elk moment van de dag stampvol. Er trainen tal van clubs om 10 uur ’s avonds omdat er vroeger op de avond geen plaats is voor de vele boks, circus, capoeira, badminton en basketploegen. Zwembaden zijn gesloten omdat er geen geld is voor renovatie.
Bij BX Brussels geloven ze in de Brusselse jeugd en daarom hebben ze een voetbalclub opgericht. Een club met een vrouw aan het roer en een sterke sociale roeping. Toen Christel Kompany dinsdag BX Brussels aan de pers voorstelde, blakend van zelfvertrouwen en vlotjes in twee landstalen, was ik opnieuw trots op mijn stad.
Ja, er is reden tot juichen in Brussel. Want wij hebben de jeugd. Broer en zus Kompany richten hier niet toevallig een club op. Wie hier opgroeit, weet welk potentieel er in deze stad schuilt. En investeert in de toekomst van de Brusselse jongens en meisjes. Dat zouden we allen nog veel meer moeten doen. De Stad, het Brussel Gewest en ook Vlaanderen.
We gaan dus naar Brazilië. Maar geloof me, zonder Brussel geen Rio. En zonder Brussel geen Vlaanderen. Kompany gelooft in de Rode Duivels, hij gelooft ook in Brussel en in de Brusselse jeugd, en u?
Namens Burgemeester Freddy Thielemans, mijn collega-schepenen en de leden van de gemeenteraad, wens ik iedereen vandaag een prettige Vlaamse feestdag. Hier in Brussel,  op het strand van Oostende (ook  ‘Bruxelles-plage’ genoemd ) of elders in Vlaanderen. Blijft u in Brussel, dan nodig ik u uit zeker de vele feestelijkheden van Brussel Danst te bezoeken.
Bij deze geef ik graag het woord aan Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams Parlement.

← Previous post

Next post →

9 Comments

  1. Van Soest

    Schitterende speech!

  2. Luc DESMEDT

    Mijn welgemeende en uitbundige felicitaties voor uw krachtige 11 juli-toespraak.
    Spijtig dat velen in Vlaanderen het er zo moeilijk mee hebben dat de toekomst alleen maar intercultureel kan zijn en dat het bekrompen culturaliseren alleen maar tot een impasse leidt!
    Bovendien heeft u ook de sociale dimensie goed aangesneden: de werkloze jeugdvrienden van Vincent Kompany, het niet-investeren in Brusselse (sport-)infrastructuur…
    Zij die uw toespraak ter harte zouden moeten nemen zaten er.
    Het doet deugt dat iemand dat hen zo kordaat inlepelt en het is symptomatisch dat het nieuws op één niet om 13u, noch om 18u en 19u erin slaagde om er geen enkel woord of beeld aan te besteden.

    Met grote achting,
    Luc Desmedt

  3. Prachtig, indrukwekkend, treffend.

  4. Heel mooi mevrouw de schepen!

  5. Mooie speech, goed verwoord. Nu werken aan wat je zelf zegt. Niet alleen naar Vlaanderen kijken, zij hebben deel van de verantwoordelijkheid, maar ook vooral met de anderstalige collegae in Brussel. Bruggen bouwen, zoals je het zelf zegt.

  6. JO Reymen

    Bedankt voor deze mooie, krachtige, hartverwarmende en hoopvolle speech! Brussel heeft mensen zoals u nodig. Hopelijk bent u bestand tegen de arrogantie en het cynisch denken van de politieke macht … Succes ermee!

  7. Els Zwakhvoen

    Waw! Dit doet je twee keer nadenken!

  8. Koen Joos

    is een speech goed of krachtig omdat de speech een eigen mening weerspiegelt of omwille van de feitelijke inhoud? Volgens mij is dit een mooie aanzet, het gaat hem om een gedeelde verantwoordelijkheid van Vlamingen, Walen en Brusselaars, wat hun afkomst, leeftijd of geslacht ook moge wezen, met gelijke kansen voor iedereen en een gelijk verantwoordelijkheidsgevoel van iedereen.

  9. frans teughels

    beetje laat, maar gemeende felicitaties. De socialisten in brussel zijn in goede hand.Doe zo verder.
    Zo moeten alle brusselaars spreken.

Leave a Reply