Het welles nietes van de Centrale Lanen


AnsCentraleLanen

We moeten rust en feiten brengen in het debat

Over de pietonnier wordt veel verteld. Het is een beetje zoals het monster van Loch Ness. Iedereen praat er over, iedereen heeft wel iets gezien of gehoord, maar wat is er eigenlijk van aan?

Volgens NV-A gemeenteraadslid Johan Van Den Driessche is het een ‘vermijdingszone’ geworden, de ‘Bronx van Brussel’. Johan is al een tijdje niet meer op de Centrale Lanen geweest. Het is er namelijk altijd koppen lopen. Johan is ook al een tijdje niet meer in New York geweest. In the Bronx zijn de mythische jaren van bendes en verval al een tijdje voorbij. De wijk (www.ilovethebronx.com) onderscheidt zich vandaag dankzij haar vele antiekwinkeltjes en galerijtjes van beginnende kunstenaars. Door de aanplanting van parken en pleintjes is 25% van the Bronx groen. Ze mogen van mij echt een beetje meer Bronxig worden, die Centrale Lanen. Laat maar komen.

Er wordt ook geroepen dat de Lanen één groots ‘shopping pretpark’ zullen worden. Ik gebruik hier niet toevallig de toekomstige tijd. Vandaag is het namelijk helemaal niet zo: de mensen flaneren er, hangen er rond, consumeren een beetje, maar vaak ook niet. Daarin schuilt net het succes van de Centrale Lanen, ze worden vooral gebruikt door de Brusselaars, alle origines confondu. Het is echt niet de bedoeling in de toekomst de bewoners te verjagen om er één grote toeristische wafel-bier-souvenir boulevard van maken. Het is vreemd dat ik dit zo expliciet moet benadrukken, maar de belangen van de Brusselaars komen wel degelijk op de eerste plaats. Het debat over de plaats van toerisme in de stad is een erg interessante discussie, die we absoluut moeten voeren (net zoals in Barcelona en Amsterdam), maar dit overstijgt ruimschoots de casus van de Centrale Lanen. Het toerismedebat mag niet in één pot gegooid worden met de autovrijdiscussie. De hele filosofie achter de pietonnisering is de leefbaarheid van Brussel verhogen, extra openbare ruimte voor de mensen zonder tuin/terras, frisse lucht, ontmoetingsplekken. En ook al is de ruimte nog niet heraangelegd, de vibe zit meestal goed, de mensen pingpongen, herademen, eten hun boterhammen op de bankjes. Het is cruciaal om in de toekomst voldoende winkels te bewaren/creëren die zich op bewoners en niet enkel op toeristen richten. Daarnaast kunnen er winkels komen die het talent/ creativiteit van Brussel in de verf/vitrine zetten. Dat kan, want de Stad is eigenaar van vele van de handelspanden. Zo blijft de Boulevard van de Brusselaar. Laat dat nu net de bedoeling zijn.

Zo gaat het de hele tijd. Eerst werd er moord en brand geschreeuwd over de mobiliteit, maar de aangekondigde verkeerschaos is uitgebleven. Daarna was het de beurt aan het vuil, maar ondertussen is de boulevard elke ochtend helemaal proper. Dankzij de verhoogde politieaanwezigheid proberen we de overlast (die reëel is) onder controle te krijgen. Er zijn wat kinderziektes uitgeziekt, maar vandaag gaat het eigenlijk behoorlijk … goed. Dus worden er nu vooral apocalyptische scenario’s voor de toekomst geschetst. Behoorlijke tegenstrijdige scenario’s bovendien. Handelaars zullen failliet gaan (maar toch zal het een shopping pretpark worden). Niemand zal er nog willen wonen (maar toch zullen de woningprijzen de hoogte in gaan). Niemand wil er nog komen (maar toch zijn er teveel massa-evenementen).

Iedereen wil dat de pietonnier een succes wordt, daar ben ik van overtuigd. Maar het wordt tijd dat we de emotionele angel uit het debat halen en dat de rust terugkeert. Critici vertellen verhalen over failliete handelaars, voorstanders over winkels die gouden zaken doen. Wat we nodig hebben zijn objectieve gegevens over welke handel goed/slecht draait en waarom, een eerlijke evaluatie van de veiligheidssituatie, een grondige analyse van de verkeersstromen (bus, fiets, auto), een overzicht van welke maatregelen al genomen zijn, wat gewerkt heeft en wat niet. Kortom: minder monster van Loch Ness, meer feiten.

← Previous post

Next post →

3 Comments

  1. Net wat ik ook denk: meer feiten, meer argumentatie, minder emotionaliteit. Misschien zijn antwoordfora wel een beetje voorbestemd tot emotionele uitlaatklep, ik blijf het toch vaak een te gemakkelijke vorm van schrijven vinden, en vooral verwarrend, omdat het het debat mee stuurt naar blinde richtingen.
    Hier zelfs geen feit, maar een voorstel: een collectieve groenten- en fruittuin in het deel tussen Fontainas en Beurs, ofwel op De Brouckère. De leegte die de wagen nalaat, kunnen we vullen met nóg minder wagen, nog meer natuur. Een zacht en nuttig project. Zoals al in de Spaarstraat vlakbij.
    Bestaat dit voorstel al? Ik wil het graag eens komen verdedigen, met enkele goede argumenten. Zoals: van massaconsumptie en individualisme naar gedeeld gebruik, een fenomeen dat ik nu op de centrale laan ook al zie. Zoals: weer dichter bij onze basis komen, via het kweken van voedsel (meer controle, meer begrip).

  2. yves jacquet

    Alsof je van de NVA iets anders kunt verwachten

  3. Luc Mishalle

    Zo, daarmee is die saaie zagevent eens goed op zijn plaats gezet. Bedankt hiervoor.

Leave a Reply